Afgelopen 12 maanden!

Begin maart 2003 ging het eindelijk gebeuren, ik kon beginnnen aan mijn jongensdroom, verkeersvlieger worden. Na een lange selectieprocedure en een uitgebreide medische keuring was het eindelijk zover. Ik kon beginnen op de Nationale Luchtvaart School in Beek. Eerst 8 maanden theorie en daarna 10 maanden praktijk in Portugal. Lijkt allemaal heel simpel, maar dat is het zeker niet. Je moet binnen 8 maanden 14 theorievakken halen en dus zo´n anderhalve meter boeken in het Engels er doorheen werken. Tijdens de theorie krijg je ook 17 simulator uren, waarvan de eerste 8 ook nog bij de selectieprocedure horen, de zogenaamde “grading”. Bij deze 8 uren moet je laten zien dat je in staat bent om binnen 10 maanden je beroepsbrevet te halen. Inmiddels zit het werk voor mij in Beek erop en alles met succes afgesloten. Ik kon eindelijk op 20 november 2004 vertrekken voor het echte werk. Je begint te vliegen op zicht, het zogenoemde VFR (Visual Flight Rules). Inpricipe kijk je daarbij 95 % van de tijd naar buiten. De eerste 20 uur is vooral het leren vliegen. Hoe bestuur ik een vliegtuig en hoe breng ik het weer veilig aan de grond. Op het begin is dit allemaal erg lastig, want de werkdruk is erg hoog. Checklisten doen, vliegen, communicatie met de luchtverkeersleiding etc. Na 14 uur was dan mijn eerste solo, de instructeur stapt uit en gaan met die banaan.Best raar als er helemaal niemand naast je zit, alles moet je zelf doen en kan dus niet meer op je instructeur vertrouwen. Na 3 circuitjes gemaakt te hebben stond me klas al klaar met de brandslang. M’n stropdas werd afgeknipt en daarna was het een koude douche.
.
.
.
In die week kreeg ik nog mijn 20 uurs check en moet je laten zien dat je veilig kunt vliegen. Dit examen moet je ook weer halen om verder te kunnen gaan met opleiding. Je 40 uurs check is eigenlijk hetzelfde, maar dan wat strenger. Vanaf je 20e uur gaat het echt leuk worden, je bent vooral bezig met navigeren en na je 40e uur diverteren. Je vliegt naar andere vliegvelden en maakt minimaal trips van 2 uur. Ook moet je verplicht een trip maken van minimaal 300 NM (540km). Ik heb toen voor het noorden gekozen. Coimbra en daarna naar Aveiro. Het weer zat niet echt mee, maar dat maakte het weer wat spannend. Ook moet je veel gaan diverteren, je krijgt dan een envelope mee van je instructeur die je pas mag openmaken wanneer je in de lucht bent. Je weet dus niet van te voren waar je heengaat. Lijntje tekenen in de kaart, koers opmeten, windcorrectie toepassen, tijd bepalen en sturen maar. Wel even de danger area’s ontwijken, want anders vliegen de raketten om je oren. Vlak daarna kreeg ik me 70 uurs check waar de examinator een plaats op de kaart aanwees en daar naar toe moet vliegen. Nadat mijn examinator zijn boederij had laten zien, kreeg ik het goede nieuws te horen. Ik was geslaagd en had mijn VFR periode afgesloten. Ook kreeg ik een streep, goud vleugeltje en 2 weken vakantie.